ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود ای نام زما و نی نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نبید هـــیــــچ خلل زین پس چونباشیم همان خواهدبود
سَنَفنَی وَ هذا الکَونُ سوفَ یَدوُمُ و تَذهَبُ أسمَاءٌ لَنَا وَ رُسُومٌ
کَما لَم نَکُن وَالکَوُنَ کَانَ مُنَظَمًا سَنَفنَی ویَبقَی بَعدُ وَهوَنَظیمُ
❤❤❤
ازمنزل کفر تا به دین یک نفس است و زعالم شک تا یقین یـک نـفــس اسـت
این یک نفس عزیز را خوش میدار چون حاصل عمرماهمین یک نفس است
نَفَـسٌ بَینَ کُفرِنَا و الـــدّیـــنِ نَــفَـسٌ بَینَ شَـکِنَا و الـیَقینِ
مَا أَرَی حَاصِلَ الحیاةِ سِواهُ فَأَقضِهِ بِالسّرورِقَبلَ المَنونِ
❤❤❤
آنان که محیط فضل و آداب شدند در جمع کمال شمع اصحاب شدند
ره زین شب تاریک نبردند برون گفتند فسـانـه ای و در خواب شـدند
إنَّ الاُلَی بَلَغوا الکَمَالَ و أصـبَـحـوا مَا بَینَ صَحبِهِم سِرَاجَ النَّادِي
لَم یَکشِفوا حَلَکَ الدَّیاجِیَ بَل حَکوا اُسـطُـرَةً ثُـمَّ انــثَـنَـوا لِــرُقَــادِ
❤❤❤
در کارگه کوزه گری رفتم دوش دیـدم دو هزارکوزه گویـا وخـمــوش
ناگاه یکی کوزه برآورد خروش کو کوزه گروکوزه خروکوزه فروش
شَاهَدتُ ألفَي جَرَّةٍ في مَعمَلٍ تَـدعُو وَلَــم تَفتَـح بِنُـطقٍ فـاَهـَا
فَإِذَا بِإِحدَاهَا تُنادِي أَینَ مَن صَنَعَ الجِرارَ وَ باعَهَا و شَرَاها
❤❤❤
نیکی و بدی که در نهاد بشر است شادی و غمی که در قضا و قدراست
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل چرخ از تو هزار باره بیچاره تراست
حُسنُ الأُمورٍ وَ قُبحُهَا مِن نَحوِنَا وَ مِنَ القَضَا فَـرَحٌ و حُـزنٌ مُـدنِـفُ
لا تَعزُ لِـلأَفلاکِ تـِلکَ فَــإ نَهـَا أوهَیِ بِشَرعِ الحُبِّ مِنکَ وَ أضعَفُ
